MUNGKIN BETUL MUNGKIN TIDAK, SEKADAR BACAAN HIBURAN CERITA SERAM...JAUHI DARI PERKARA-PERKARA TAHYUL DAN SYIRIK - [Formerly known as LUBUKPUAKA since 2008]

Jun 3, 2026

SIMPANG YANG AKAN TERUS KEMBALI

 


SIMPANG YANG AKAN TERUS KEMBALI

 

Dalam perjalanan pulang lewat malam, seorang lelaki tersalah masuk satu simpang lama yang jarang digunakan. Namun selepas itu, setiap kali dia cuba keluar....simpang yang sama akan muncul kembali. Jalan yang sepatutnya lurus mula berulang, dan sesuatu di hujung jalan itu… tidak mahu dia pergi.


 Aku tak patut guna jalan lama tu. Tapi malam tu… hujan renyai, dan Waze tunjuk shortcut.

 

“Kurangkan 12 minit,” katanya. Aku tak fikir panjang. Simpang pertama, jalan tu sempit. Lampu jalan jarang. Pokok besar kiri kanan, dahan macam tunduk ke arah jalan.

 

Radio dalam kereta tiba-tiba hilang signal. Aku nampak satu simpang. Kanan, tak ada papan tanda. Cuma satu lampu jalan… berkelip perlahan. Waze suruh masuk.

 

Aku masuk. Beberapa minit pertama… normal. Jalan lurus. Sunyi. Tapi lepas tu…aku perasan sesuatu. Aku nampak simpang yang sama. Lampu berkelip.Pokok yang sama. Susunan dahan… sama.

 

“Mustahil…” Aku pandu lurus tadi. Tak ada pusing. Aku tengok Waze. Map masih bergerak.

 

Tapi… Garisan laluan tu berpusing… macam loop kecil.

 

Aku buat keputusan. Kali ni, aku tak masuk simpang tu. Aku terus jalan lurus. 5 minit… 10 minit… Jalan makin gelap. Lampu jalan hilang. Cuma lampu kereta aku.

 

Kemudian…Simpang tu muncul lagi. Lampu berkelip. Pokok sama. Aku berhenti. Jantung aku dah laju.

 

Aku keluar kereta. Udara sejuk. Sunyi sampai telinga berdengung. Aku tengok sekeliling. Tak ada bunyi serangga. Tak ada angin. Tak ada apa-apa.

 

Aku pandang simpang tu. Dalam gelap…aku nampak sesuatu. Seorang lelaki. Berdiri di tengah jalan. Jauh. Kabur. Aku cepa-cepat masuk kereta. Kunci pintu.

 

Aku fikir…“Kalau aku masuk simpang tu… mungkin ini jalan keluar.” Aku tekan minyak. Masuk simpang tu. Lelaki tu… hilang.

 

Jalan jadi lebih sempit. Lebih gelap. Radio hidup balik tiba-tiba. Bunyi statik.

 

Kemudian suara“…jangan berhenti…” Aku kaku.

 

Aku keluar dari simpang tu…dan masuk jalan utama balik. Atau… itu yang aku fikir. Sebab, beberapa minit kemudian… Simpang yang sama muncul lagi.

 

Kali ni.. Lelaki tu lebih dekat. Dia berdiri betul-betul bawah lampu. Kepala tunduk.

 

Aku mula perasan sesuatu yang lagi teruk.

 

Setiap kali aku jumpa simpang tu…Jam dalam kereta berubah.

12:11 AM

→ 12:17 AM

→ 12:17 AM lagi

→ 12:17 AM lagi

 

Masa berhenti. Tapi aku terus bergerak. Aku nekad. Aku berhenti betul-betul depan simpang tu. Lelaki tu… sekarang dekat. Sangat dekat.

 

Aku boleh nampak muka dia… Itu muka aku. Tapi pucat. Mata kosong. Dia angkat tangan. Isyarat… Masuk.

 

Aku panik. Aku tekan minyak, terus pecut lurus. Tak masuk simpang. Jalan jadi panjang. Terlalu panjang.

 

Kemudian…Lampu jalan tiba-tiba semua menyala serentak. Dan aku nampak sesuatu di depan. Deretan kereta. Berhenti. Semua kosong. Pintu terbuka.

 

Dan setiap kereta… Ada seseorang di tempat pemandu. Tak bergerak. Kepala tunduk.

 

Radio hidup lagi. Suara kali ni jelas.

 

“Semua pernah cuba keluar.”

 

Aku perlahankan kereta. Aku nampak satu perkara…Setiap pemandu itu… Wajah mereka sama. Dengan diri mereka sendiri.

 

Pagi esoknya…Polis terima laporan kehilangan. Kereta aku dijumpai di tepi jalan lama. Enjin masih hidup. Pintu terbuka. Tiada tanda kemalangan.

 

Dalam dashcam…Rakaman terakhir menunjukkan aku memandu perlahan. Menghampiri satu simpang. Lampu berkelip. Dan di tengah jalan…Seorang lelaki berdiri. Menunggu.

 

Fail rakaman tambahan. Dalam frame terakhir… Seat pemandu kosong. Tapi stereng… bergerak sendiri. Seolah-olah…Ada seseorang yang masih memandu. Dan jalan itu…Masih belum habis.


No comments: